Sun on demand

Afgelopen week was ik bij een concert van de artiest Caribou in Tivoli. Een van de nummers die hij speelde is het nummer 'Sun'. In dit nummer zingt zanger Dan Snaith het woord ‘sun’ heel vaak achter elkaar, wat een hypnotiserend effect heeft. Dan weer harder, dan weer zachter. Zo dus: “Sun. Sun. Sun. Sun. Sun. Sun. SUN. SUN. SUN. SUN. Sun. Sun. Sun. Sun. En dat dan een minuut of twintig, want de live-versie is een soort uitgesmeerde versie van de album-versie. In combinatie met trippende visuals was het een bijna-religieuze ervaring.

Deze week denk ik af en toe aan die show en in het bijzonder dat nummer, want het is de eerste zonnige week van het jaar. Dus toen ik buiten in de zon langzaam aan het opwarmen was, als een net uit z’n winterslaap ontwaakte schildpad op een boomstronk, hoorde ik dan ook regelmatig Caribou’s stem ergens in mijn hoofd: “SUN. SUN. SUN. SUN.”

Knipperlichtrelatie

Hij houdt ons totaal in z’n gele greep, die vlammende gasbal die ons vanaf 150 miljoen kilometer als een jojo naar zichzelf toetrekt. We zijn verwikkeld in heel needy langeafstandsrelatie van 150 miljoen kilometer. Een knipperlichtrelatie: dag/nacht/dag/nacht/dag/nacht. We zijn van ’m afhankelijk om in leven te blijven. Dat is natuurlijk al een behoorlijk dingetje. Als ie vandaag zou doven, ga je sneller voorbij ‘it giet oan’-temperaturen dan je zou willen.

Hij bepaalt ook nog eens onze mood. Is het koud en donker? Iedereen boos. Maar als de zon ook maar een beetje schijnt, puilen de parken uit. Nog een bewijs van onze obsessie met de zon: het meest gevoerde gesprek in de geschiedenis van de mensheid gaat over of Hij wel of niet zijn hooggeëerde stralen op ons neer laat dalen. En van welke energiebron worden we, afscheid nemend van de fossiele industrie, steeds afhankelijker? Zie je het nu ook in?

Draagbaar in kooitje

Het is mij duidelijk. We zijn véél te afhankelijk geworden van de zon. We moeten het ook zonder ’m kunnen rooien. Daarom pleit ik voor een systeem van surrogaatzonnen, die iedereen bij zijn lokale gemeentekantoor gratis kan verkrijgen. Het is een draagbare hete gele bal in een kooitje, die je aan je plafond ophangt. Mogelijk aangedreven door nucleaire energie. Gooi 'm in een veld zonnebloemen. Neem 'm mee naar het strand. Mocht de zon ’m dan toch ooit besluiten te peren, zitten we er nog steeds warmpjes bij. Sun on demand!